Schronisko Hala Szrenicka

Położone na wysokości ok. 1200 m n.p.m. na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego. Dojście ze Szklarskiej Poręby czerwonym szlakiem ok. 2 h. Doskonałe warunki do uprawiania górskiej turystyki pieszej, narciarskiej i rowerowej, oraz narciarstwa zjazdowego. Wyciąg krzesełkowy ze Szklarskiej Poręby i dwie trasy zjazdowe. Wyciągi orczykowe obok schroniska. Turystyczne przejście graniczne z Czechami na Szrenicy.

Dawno, dawno temu w 1786 roku, za górami za lasami, a dokładniej na zachodnim zboczu Szrenicy, wmurowany został kamień węgielny pod fundamentami szopy pasterskiej. Obiekt otrzymał miano Nowej Budy Śląskiej, a uroczystego otwarcia dokonano w obecności lokalnych władz partyjnych i innych notabli. Wkrótce buda podzieliła los większości szałasów pasterskich i została przekształcona najpierw w gospodarstwo agroturystyczne a następnie w schronisko, stanowiąc podwaliny przemysłu turystycznego w rejonie Łąki Granicznej jak wtedy popularnie zwano Halę Szrenicką.

W tamtych czasach Fiskus nie był tak chciwy jak obecnie, a turystyka zwolniona była z płacenia VAT-u. Dzięki temu schronisko miało idealne warunki do rozwoju. Pomimo braku ulgi budowlanej obiekt był wielokrotnie przebudowywany i modernizowany, osiągając przed II wojną światową standard luksusowego hotelu górskiego. Po wojnie hotel został przejęty przez WOP i do 1947 r. pełnił rolę strażnicy. Później przeszedł w ręce Polskiego Towarzystwa Turystycznego a od 1950 r. po dziś dzień jako Schronisko na Hali Szrenickiej pozostaje w strukturach PTTK.

W sierpniu 1975 r. kiedy wszystkie miejsca na zbliżający się sezon zimowy były już dawno zarezerwowane, w budynku wybuchł pożar. Spłonęły górne kondygnacje wraz z dachem i dalsze istnienie schroniska stanęło pod znakiem zapytania. Jego losy ważyły się do połowy września, kiedy zdecydowano o odbudowie. Prace trwały w szaleńczym tempie i jeszcze w tym samym roku zaczęły funkcjonować bar i sala bufetowa. Część mieszkaniową z mniejszą o połowę liczbą miejsc noclegowych, oficjalnie oddano do użytku wiosną następnego roku – 4 miesiące po pożarze. Rekord nawet jak na dzisiejsze czasy.

Od 1991 r. do chwili obecnej gospodarzem i dzierżawcą schroniska jest Pan Jan Zieliński, który próbuje kontynuować dzieło zapoczątkowane w XVIII w. Mimo licznych przeszkód spora część dochodów jest reinwestowana w majątek schroniska. W ostatnich latach wymieniona została instalacja grzewcza i wodna, zmodernizowano część sanitariatów oraz wyremontowano dach. Powstała sauna fińska, a nad garażem taras i bufet zimowy, który jest w fazie permanentnej modernizacji. Od 2002 roku otworzyliśmy okno na świat - internet dociera do nas ze Szklarskiej Poręby drogą radiową. Dzisiaj to żadna nowość ale na owe czasy przesył sygnału na odległość 8 km był eksperymentem na skalę regionu, a może i nawet kraju. Dzięki temu w z kafejki internetowej można połączyć się ze światem, albo ze świata za pomocą systemu webcamer zajrzeć do schroniska. Do schroniska należy jeden z trzech wyciągów orczykowych na hali, który w pierwszej kolejności służy naszym gościom. Inwestujemy również w transport - zimą schronisko obsługują trzy ratraki, w tym ostatni nabytek wyposażony w niezbędne przystawki do przygotowywania stoku i odśnieżania drogi dojazdowej. Latem transport zapewniają dwa pojazdy 4WD.

Gdyby św. Piotr szedł z duchem czasu wykazując odrobinę zainteresowania współczesnymi formami komunikacji i gdyby zainstalował u siebie szybkie łącza internetowe oferowane przez TP S.A. to z pewnością wprawiłby w zdumienie jednego ze swoich podopiecznych, niejakiego Hollmana – pierwszego inwestora, właściciela wspomnianej na wstępie budy pasterskiej, od której zaczęła się cała historia dzisiejszego schroniska na Hali Szrenickiej.

Telefon: (075) 717 24 21

Email: recepcja@hala-szrenicka.com

Koordynaty GPS: wkrotce

Najdogodniejsza i najkrótsza droga ze Szklarskiej Poręby wiedzie czerwonym szlakiem. Trasę od Parkingu przez Wodospad. Kamieńczyka do schroniska na Hali Szrenickiej można pokonać w ciągu 1 h 20 min.

Wyciągiem krzesełkowym
Z górnej stacji w dół za znakami czarnymi i zielonymi lub do góry na Szrenicę (czarny szlak), a stamtąd parę kroków w dół szeroką drogą (zn. czarne, czerwone).

Informacje dotyczące schroniskazostały uzyskane dzięki portalowi obiekty.pttk.pl oraz www.hala-szrenicka.com/