Schronisko na Przełęczy Okraj

Położone na wysokości 1046 m n.p.m. pomiędzy Karkonoszami i Grzbietem Lasockim na granicy Karkonoskiego Parku Narodowego. Na przełęczy przejście graniczne do Czech. Przy schronisku węzeł znakowanych szlaków turystycznych. Dobre warunki do uprawiania górskiej turystyki pieszej, rowerowej i narciarskiej. Możliwość dojazdu samochodem i parkowania.

Pierwsze prawdziwe schronisko na Przełęczy Okraj powstało w początkach XIX wieku. Było to małe drewniane schronisko czeskie założone przez Karola Nalega - pruskiego kombatanta wojny napoleońskiej, który rozpropagował potem popularne w całych Karkonoszach zjazdy rogatymi saniami. Pierwsza trasa miała 7 kilometrów długości i prowadziła z przełęczy aż do Kowar. W 1922 wybudowano po śląskiej (niemieckiej) stronie obiekt murowany, który przyjął wspomnianą nazwę Schlesische Grenzbaude. Mieścił on także schronisko młodzieżowe Storchennest ("Bocianie gniazdo"). Był to budynek parterowy na wysokiej podmurówce ze stromym, dwuspadowym dachem. Przylegało do niego północne skrzydło z jadalnią i pokojami dla turystów. Całość utrzymana była w regionalnym stylu sudeckim; w środku mieścił się także urząd pocztowy. Obiekt zniknął z krajobrazu przełęczy po II wojnie światowej, gdy w 1964 budowano przejście graniczne. Naprzeciw wznosił się drugi budynek, także już nieistniejący, którego przeznaczenie nie jest do końca znane (być może był to budynek urzędu celnego). Po 1945 w budynku dawnej gospody otwarto schronisko "Na rubieży", nazwane później "Muflonik". W 1975 w miejscu, gdzie dawniej stało schronisko murowane powstała bacówka PTTK z 28 miejscami noclegowymi. Obecnie dawna gospoda ("Muflonik") oraz bacówka tworzą schronisko "Na Przełęczy Okraj"

Telefon: 791 999 953

Email: schroniskookraj@gmail.com

Koordynaty GPS: wkrótce

Niebieski –

w kierunku zachodnim – początkowo, szlak prowadzi przez jeden z grzbietów Karkonoszy – Kowarski Grzbiet. Zaraz za schroniskiem, zaczyna się strome podejście. Po pokonaniu ponad 200 metrów przewyższenia, osiąga szczyt Czoło (1266), następnie, już bez znacznych różnic wysokości, dociera do wybitnego punktu widokowego – Skalnego Stołu (1281). Dotarcie do tego szczytu, zajmuje około 1h i 15min. W dalszej części trasy, szlak łączy się z czerwonym szlakiem i biegnie Czarnym Grzbietem w kierunku Śnieżki. Trasę ze schroniska na Przełęczy Okraj, do rozdroża pod Śnieżką, pokonuje się w przybliżeniu w 3h.

Niebieski –

w kierunku wschodnim – biegnie w dół razem z szosą, by po około 15 min, skręcić w prawo. Trasa wiedzie przez Grzbiet Lasocki, na wysokości około 1000 m n.p.m. Szlak po drodze mija Rozdroże pod Łysociną, Dolinę Białej Wody, by doprowadzić do wsi Niedamirów. Dotarcie tu od schroniska, zajmuje około 3h. Wrócić można zielonym szlakiem grzbietowym.

Czerwony –

w kierunku zachodnim – to tzw. Droga Przyjaźni Polsko – Czeskiej, a więc graniczny, grzbietowy szlak, przebiegający przez najwyższe partie całych Karkonoszy. Po kilku minutach od Przełęczy Okraj, szlak wkracza na asfaltową drogę. Asfalt kończy się na wysokości wiaty turystycznej. Szlak łączy się z niebieskim szlakiem turystycznym w okolicach Sowiej Przełęczy (1164) i dalej prowadzi w kierunku Śnieżki.

Czerwony –

w kierunku wschodnim – od Przełęczy Okraj, trasa prowadzi do Rozdroża pod Łysociną. Osiągnięcie tego punktu, zajmuje mniej więcej 1h. Tu, czerwony szlak kończy się, jednak dalszą wędrówkę można podjąć szlakiem niebieskim lub żółtym.

Zielony –

w kierunku zachodnim – to interesująca trasa, zwana Tabaczaną Ścieżką, od luksusowych dóbr, które kiedyś tędy szmuglowano. Szlak prowadzi zboczami Kowarskiego Grzbietu, praktycznie cały czas lasem. Po niespełna 1h, dociera do Budników, a więc pozostałości dawnej osady górskiej. Po kolejnej 1h marszu, szlak doprowadza do Karpacza.

Zielony

w kierunku wschodnim – to grzbietowy szlak, który od Przełęczy Okraj, prowadzi wzdłuż granicy państw. Mniej więcej 1h od wyruszenia spod schroniska, trasa doprowadza do Łysociny (1188) – najwyższego szczytu Grzbietu Lasockiego. Przebycie całego grzbietu za zielonymi znakami, to przeszło 3h wędrówki.

Informacje dotyczące schroniskazostały uzyskane dzięki portalowi obiekty.pttk.pl oraz www.schroniskookraj.pl/